In gesprek met Ayla Spaans Ayla Spaans over Tenacity, een non-verbaal liefdesverhaal waarbij de liefde langzaam verloren gaat.
Home Nieuws & Inspiratie

In gesprek met Ayla Spaans

Ayla Spaans over Tenacity, een non-verbaal liefdesverhaal waarbij de liefde langzaam verloren gaat.

Geïnspireerd door haar eigen leven schreef filmmaker Ayla Spaans het script voor haar nieuw project Tenacity. De eerste stap is gezet, en om dit poëtische en diepzinnige film-idee te verwerkelijken zoekt Alya nu steun via crowdfunding.


23 januari 2019

Wie ben je?

“Ayla Spaans, 27 jaar, geboren en getogen in Den Haag in een huis met zeven broertjes en zusjes. Na het afronden van mijn MBO mode studie heb ik mij aangemeld voor de studie Image and media technology op het HKU. Tegenwoordig woon ik met mijn kat in Amsterdam en werk ik als concept-ontwikkelaar / regisseur voor reclamebureau Boomerang motion. Naast mijn fulltime baan ben ik bezig met mijn passie-project, Tenacity, een korte film over een liefdesrelatie die langzaam verloren gaat.”

Waar geniet jij keer op keer van bij jouw vak? En waarom?

“Het schrijfproces in de concepting-fase. Dan zijn je gedachtes nog zo rauw, vervolgens werk je dan dagen, weken of maanden verder aan dat ene moment waarin je je geïnspireerd voelde.”

Kun je iets over Tenacity vertellen?

“Ik ben de afgelopen tijd bezig geweest met de ontwikkeling van Tenacity. Een experimentele non-verbale korte film over een liefde die verloren gaat. Het verhaal is geïnspireerd op mijn eigen relatie die stuk liep. Het project wordt gedeeltelijk gefinancierd door Vice, op de voorwaarde dat ik een deel ophaal via crowdfunding. Hiervoor ben ik nog op zoek naar investeerders, ik zit nu namelijk op 62% en ik heb nog 19 dagen over. Het wordt dus erg spannend!”

Wat is jouw motivatie geweest om films te maken?

“Mijn vader filmde vroeger tijdens onze vakanties ongeveer elke stap die hij zette. Wat hij ook altijd deed, was een uitgebreide rondleiding door het huis, waar hij dan iedere keer ‘per ongeluk’ zichzelf filmde als hij lang een spiegel liep. Ik en mijn zusje mochten ook zijn camera gebruiken. We waren denk ik 8 en 9 jaar. Ik verzon toen altijd het verhaal en mijn zusje en mijn neefje waren dan de acteurs, zelf wou ik er nooit in spelen. Echt hilarisch om terug te zien. Pas echt jaren later kwam ik er achter dat ik verder wilde met film.”

Stel je krijgt de kans je ‘jongere ik’ zelf advies te geven, wat zou dat zijn?

“Nog meer durven, niet druk maken om de buitenwereld maar vooral gewoon doen wat goed voelt voor jezelf.”

Welke prestatie heeft jou het meest trots gemaakt?

“Hoewel het al erg lang geleden is, ben ik toch wel trots op de videoclip voor My baby. Er was weinig budget waardoor ik zelf de art direction, productie, edit en regie heb gedaan. Alle dansers sliepen die week bij mij thuis en we hadden een enorm toffe tijd met elkaar. Dus ja, ik kan wel zeggen dat ik mijn ziel daarin heb gestopt. Voor het reclamebureau waar ik werk maak ik toffe dingen, maar gaat het soms echt enorm snel. Het zal daarom niet snel zo persoonlijk en intiem aanvoelen als die periode. Dat is vaak zo met eigen projecten, daarom ben ik erg blij om weer met een eigen project bezig te zijn!”

Wat mis je nog in het Nederlandse filmlandschap?

“Ik vind pitches zoals CineSud Talent en De Ontmoeting een ontzettend tof initiatief. Zo heb je nog wat pitches waar makers zich voor aan kunnen melden, maar ik vind de hoeveelheid hier van mee vallen. Ik vind dat er voor jonge beginnende makers hier nog meer mogelijkheden voor moeten komen.”

0 Reacties

Reageren is alleen mogelijk wanneer je bent ingelogd met een CineSud Account. Log in of maak gratis een account aan.