Een terugblik op Dutch Film Talents to Cannes 2026

“Het gaat om het planten van zaadjes,” vertelt Artistic Lead van CineSud Anna. “De makers die we meenemen staan vaak aan de vooravond van hun eerste speelfilm. Hier ontmoeten ze producenten, co-producenten en andere professionals. Niet om meteen iets te tekenen, maar om te ontdekken wie bij hen past en hoe ze hun carrière op de lange termijn willen vormgeven.”

Dat die aanpak werkt, blijkt uit eerdere edities. Terwijl de groep nog in Cannes was, ontving Anna al berichten van deelnemers van vorig jaar die dankzij contacten die daar zijn gelegd nu concrete stappen zetten in hun carrière. 

Ook voor de deelnemers zelf bleek Cannes veel toegankelijker dan verwacht. Regisseur Yentl Vlachos verwachtte een exclusieve wereld waar het lastig zou zijn om contact te leggen. “Het tegenovergestelde bleek waar. Het festival voelt verrassend open en toegankelijk.” Een ervaring die werd gedeeld door filmmaker Lore Loyens. “Ik was vooraf best zenuwachtig, maar iedereen bleek enorm genereus en open. Uiteindelijk wil iedereen hier hetzelfde: films maken.”

Die openheid leidde regelmatig tot onverwachte kansen. Filmmaker Brent Bosker kwam naar Cannes met drie projecten in zijn tas en een open houding. Al snel merkte hij dat gesprekken vaak meer opleverden dan verwacht. Een ontmoeting met een Duitse partij resulteerde direct in een introductie bij een Duits talentprogramma. “Iedere meeting leverde wel iets op. Mensen zijn veel toegankelijker dan ik had gedacht.”

Toch ontstonden niet alle waardevolle contacten tijdens formele afspraken. Juist spontane ontmoetingen bleken vaak minstens zo belangrijk. “Wanneer je onverwacht iemand spreekt, vertel je je verhaal vaak veel meer vanuit jezelf,” vertelt Brent. “Dat resoneert soms sterker dan een volledig voorbereide pitch.”

Dat sluit aan bij de visie van CineSud-directeur Guido Franken. Volgens hem is Cannes een unieke plek omdat vrijwel de hele Nederlandse én internationale filmindustrie er tegelijkertijd aanwezig is. “Het is eigenlijk één grote pressure cooker. Iedereen die belangrijk is voor de toekomst van filmprojecten loopt hier rond.”

Sommige samenwerkingen ontstaan zelfs jaren later. Guido haalt een ontmoeting aan uit 2018, toen een toevallig gesprek tijdens een netwerkborrel uiteindelijk leidde tot contacten met Film i Skåne en zo uiteindelijk tot nieuwe internationale kansen voor CineSud en Limburgse en Nederlandse makers via Screen Talent Europe. “Dat laat zien hoe Cannes werkt. Soms gebeurt de magie juist in die onverwachte ontmoetingen - of jaren later, maar je weet nog precies waar dat zaadje dan werd geplant.”

Naast netwerken stond ook creatieve ontwikkeling centraal. Tijdens het International FilMatch Breakfast, georganiseerd door CineSud in samenwerking met internationale partners, kregen filmmakers de kans om nieuwe ideeën in een informele setting te bespreken. Geen competitieve pitches, maar gesprekken over verhalen, personages en thema’s. Volgens coach Sofia Norlin is juist die uitwisseling van perspectieven essentieel in de vroege fase van een filmproject. “Het gaat niet om competitie, maar om samen onderzoeken wat een verhaal nodig heeft.”

Voor de Milder Sisters Karlijn en Lotte stond Cannes in het teken van hun internationale ambities. Na de wereldpremière van hun korte film Fanny op het Busan International Short Film Festival werken zij aan een speelfilm die voortbouwt op hetzelfde verhaal. Omdat het project een internationale co-productie wordt, kwamen ze naar Cannes met een duidelijke missie: potentiële partners ontmoeten. Toch draait zo'n eerste ontmoeting volgens hen niet direct om concrete afspraken. “Die eerste gesprekken zijn vooral oriënterend,” vertellen ze. “Je kijkt of er wederzijdse interesse is en of er een persoonlijke klik ontstaat.” Juist die menselijke factor blijkt volgens hen essentieel. “Op papier kan een producent perfect bij je project passen, maar pas wanneer je elkaar ontmoet ontdek je of die samenwerking echt werkt.”

Voor verschillende deelnemers leverde Cannes bovendien directe vervolgstappen op. Lore Loyens sprak met internationale schrijfresidenties voor haar eerste speelfilm. Sophie Olga de Jong legde contacten met festivals die haar animatiefilm A Dog’s Life (opnieuw) willen bekijken.

Producent Madhiha Duynhouwer werd via het New Producers Room-programma zichtbaar voor filmmakers van over de hele wereld en ontving zelfs al nieuwe verzoeken voor kennismakingsgesprekken. Ook werd ze concreet geselecteerd voor een vervolg training- en netwerkprogramma in Colombia. 

Na een week vol ontmoetingen, gesprekken en nieuwe inzichten keerde de groep terug naar huis met meer dan alleen visitekaartjes. Cannes leverde nieuwe contacten, nieuwe perspectieven en nieuwe mogelijkheden op. Misschien nog geen afgeronde deals, maar wel iets dat vaak veel waardevoller blijkt: een stevig fundament voor wat er daarna komt.